جدیدترین ها در سایت جدیده
  • اخبار
  • استخدام جدید
  • دینی و مذهبی
  • دنیای تکنولوژی و فناوری
  • اخبار اقتصادی
  • دنیای خودرو
  • مصاحبه کوروش زارعی + عکس کوروش زارعی و همسرش

    مجموعه : جدیدترین عکس های 2016 بازیگران مرد , گالری عکس , مطالب گوناگون

    کوروش زارعی, مصاحبه کوروش زارعی, عکس کوروش زارعی, عکس همسر کوروش زارعی

     از مدت ها پیش می شد حدس زد که سریال حضرت یوسف(علیه السلام) ساخته فرج الله سلحشور به یکی از بزرگ ترین و البته جدی ترین پروژه های صدا و سیما تبدیل می شود.

    گویا قرار بوده سریال حضرت یوسف(علیه السلام) اوایل خرداد ماه به پخش تلویزیونی برسد، اما آخرین اخبار حاکی از آن است که مسئولان رسانه ملی تصمیم گرفته اند از تعطیلات نوروزی آن را در جعبه جادویی به خانه مردم ببرند.

    نکته قابل توجه درباره این مجموعه این است که در آن حدود 180 بازیگر اصلی به ایفای نقش پرداخته اند و کل سریال طی سه سال و در سه دکور عظیم کنعان، مصر و شهر فدان فیلمبرداری شده است. دیگر اینکه نسخه سینمایی آن هم برای جشنواره فجر امسال آماده می شود.

    کورش زارعی یکی از بازیگران این سریال در گفت وگو با ما پاسخ گوی سؤالات مهمی درباره این مجموعه بوده است که با هم می خوانیم:
    * جناب آقای زارعی! از سریال حضرت یوسف(علیه السلام) برایمان بگویید و اینکه شما در این مجموعه چه نقشی را عهده دار بودید؟

    ـ بنده نقش شخصیتی به اسم «لاوی» برادر بزرگ حضرت یوسف(علیه السلام) را بازی می کنم.

    شاید برایتان جالب باشد که بدانید این فرد تنها کسی بود که حضرت یعقوب(علیه السلام) یوسف را به او سپرد و در صحرا نیز وقتی برادران دیگر، قصد کشتن یوسف را کردند، تنها او بود که مانع کشته شدن برادر شد.

    با این حال تنها گناه لاوی شاید این بوده که در دروغ برادران به پدر در خصوص سرانجام یوسف شریک شده است.

    از این حیث من وقتی که فیلمنامه کار را خواندم، دریافتم که این نقش انصافاً جای کار دارد و لذا من هم برای آشناتر شدن با نقش علاوه بر آنکه چندین بار سوره مبارکه یوسف را با ترجمه کامل خواندم، تفاسیر مهم قرآنی در خصوص این سوره را نیز مطالعه کردم که اتفاقاً بسیار هم برایم سودمند بود.
    * کارگردانی مجموعه را چطور دیدید؟

    ـ الحق و الانصاف یکی از نقاط قوت مجموعه یوسف(علیه السلام) همین کارگردانی آقای سلحشور بود.

    جدای از نگاه ظریف و دقیق به جزئیات سریال، مهم ترین مسئله به نظر من اخلاق ایشان و همچنین آقای شورجه به عنوان مشاور کارگردان بود که برایم بسیار جالب و آموزنده بود.

    اعتقاد من این است که اگر فنی ترین و ماهرترین کارگردان جهان بدون اخلاق باشد، او هیچ ارزشی ندارد. از این حیث آقای سلحشور علاوه بر آنکه یک کارگردان کار بلد می باشد، به لحاظ اخلاقی یک الگو است.

    نکته قابل توجه دیگر در خصوص ایشان اینکه آقای سلحشور انصافاً به بازیگران اعتماد می کرد و انتقادات درست آنها را با جان و دل می پذیرفت. نکته دیگر که شاید راضی هم نباشند من بگویم، اینکه در پرداخت حق و حقوق عوامل لحظه ای تعلل نمی کردند و چه بسا به برخی ها کمک مالی هم می کردند.

    * گویا بازاریابی بین المللی خوبی هم در خصوص این سریال تاکنون صورت گرفته است؟

    ـ بله! از زمانی که کلید کار زده شد، سایت رسمی پروژه آغاز به کار کرد و تا الان که من در خدمت شما هستم، حول و حوش چهارده پانزده کشور مسلمان و غیرمسلمان، فیلم را پیش خرید کرده اند و به این ترتیب شاید 10 برابر کل هزینه مجموعه به صدا و سیما بازگردد و این به خاطر این است که چون قصه حضرت یوسف(علیه السلام) هم در اسلام و هم در یهودیت و هم مسیحیت با اختلافاتی وجود دارد، این فیلم برای کشورهای مسیحی و مسلمان و غیره مهم است و آنها علاقه مند به این فیلم خواهند بود.
    * برخی معتقدند صرف هزینه های بسیار برای ساخت مجموعه های تاریخی و مذهبی چندان توجیه اقتصادی در صدا و سیما ندارد و خوب است به جای آن چندین مجموعه اجتماعی ساخته شود. نظر شما چیست؟

    ـ در خصوص توجیه اقتصادی مسئله که گفتم. در همین پروژه، بازدهی و توجیه اقتصادی آن مشخص است، اما در خصوص ساخت مجموعه های اجتماعی به جای مجموعه های عظیم تاریخی و مذهبی باید گفت که هر کدام از آنها در جای خودش لازم است. مثلاً درام اجتماعی ساعت شنی برای گوشزد کردن ناهنجاری ها و معضلات اجتماعی به مسئولان لازم است و از این حیث جسارت آقای ضرغامی و همکارانش برای حمایت از این آثار ستودنی است.

    و اما در خصوص ساخت کار تاریخی و مذهبی در تلویزیون هم باید بگویم که ساخت این تیپ کارها علاوه بر آنکه از حیث کارکردهای اخلاقی و ارزشی قابل توجه است، به لحاظ آموزندگی نیز مردم کشورمان را با تاریخ و مذهب و ایینشان آشنا می کند.

    اساساً ویژگی مهم کار تاریخی همین است که چون آدم ها در این روزگار به دلیل مشغله های فراوان روزمره وقت مطالعه تاریخ را ندارند، می توانند از طریق فیلم و سریال تاریخی تا حدودی به تاریخ سرک بکشند و از گذشتگان بدانند و بیاموزند. جدای از همه این مسائل متأسفانه ما آن گونه که باید و شاید از ظرفیت های قصص قرآنی برای تولید آثار سینمایی و تلویزیونی و حتی نمایشی بهره نبرده ایم و در رسانه ملی تنها سه قصه اصحاب کهف، حضرت مریم(سلام الله علیها) و حضرت یوسف(علیه السلام) مورد توجه قرار گرفته است و این در حالی است که قرآن کتاب فناناپذیر زندگی است و در هر شرایط زمانی و مکانی پویایی و تازگی خاص خود را دارد. این به ما کمک می کند که از قصه های قرآنی علاوه بر ساخت مجموعه های تاریخی مثل حضرت یوسف(علیه السلام) معاصرسازی کنیم و پیام های امروزی را در قالب آنها به مخاطب ارائه کنیم. شما ببینید همین سریال صاحبدلان ساخته آقای محمدحسین لطیفی که از ایات قرآنی در ساخت آن الهام گرفته شده بود، چقدر مخاطب عام و خاص پیدا کرد. حتی نظر منتقدان را جلب کرد. اینها نشان می دهد که باید حرکت در این مسیر باشد؛ چرا که نیاز جامعه ماست و مردم هم به موضوعات تاریخی و مذهبی علاقه خاصی دارند.

    * به نظر شما در حال حاضر چه آفت ها و تهدیداتی در خصوص ساخت مجموعه های تاریخی و مذهبی وجود دارد که باید از آنها برحذر بود؟

    ـ به نظر بنده، مهم ترین خطری که این گونه آثار را در معرض تهدید قرار می دهد، بحث سندیت تاریخی و صحت و سقم مطالب دینی و ارزشی مطرح در آنهاست که باید کارگردان ها و به خصوص نویسندگان به طور جدی به آنها توجه کنند و برای این کار لازم است که از مشاورین قوی و مورد اطمینان بهره بگیرند.

    خوشبختانه در سالیان اخیر، مرکز پژوهش های اسلامی صدا و سیما در قم که به انجام کارهای پژوهشی و تحقیقاتی مبادرت می ورزد، در جهت شکل گیری فیلمنامه های قوی در زمینه های دینی و تاریخی، کمک بسیاری به فیلمسازان کرده است و مشاوره های خوبی تاکنون ارائه داده که باید قدردان آن بود.

    اینکه بیاییم و باری به هر جهت فیلمی را روی آنتن ببریم و یا در پرده سینما آن را به نمایش درآوریم، نه منطقی است و نه جامعه آن را می پذیرد.

    البته هیچ عیبی ندارد که به جوان ترها فرصت بدهیم که در این عرصه ها قدم بردارند، اما طبعاً نباید از حساسیت ها و ظرافت های کار تاریخی ـ مذهبی هم غفلت کرد.
    * جناب آقای زارعی! در حال حاضر مشغول چه کاری هستید؟

    ـ در این روزها درگیر کار نمایشی از آقای حسین مسافر آستانه هستم که نام آن «در قاب ماه» است و حال و هوایی عاشورایی دارد. قرار است در تهران و قم نیز به روی صحنه برود و نویسنده آن هم جناب آقای حمید آذرنگ است.

    یک نمایش دیگری را هم دارم به نام «با چشمان بسته می بوسمت پدر» که خودم کارگردان آن هستم و موضوع آن درباره دفاع مقدس است.
    * علی رغم تأکیدهای فراوان مسئولان و متولیان امر به نظر می رسد که هنوز تئاتر ایینی و مذهبی در کشور ما چندان جدی گرفته نشده است. دلیل این مسئله به نظر حضرت عالی چیست؟

    ـ البته الحمدلله پس از چند سال که گروه ما [گروه تئاتر ایین] و گروه فدک فعالیت خود را به طور جدی دنبال کردند، یک نوع جریان سازی در زمینه تئاتر ایینی در کشور به وجود آمده که افق خوبی را پیش روی ما در این خصوص قرار داده است. به این معنی که چه در تهران و چه در شهرستان ها مشاهده می کنیم که به تدریج اجرای نمایش های مذهبی و ایینی رو به افزایش است.

    منتهای مراتب آنچه تأسف بار است اینکه هنوز تئاتر حرفه ای و هنرمندان حرفه ای به این باور نرسیده اند که باید وارد عرصه تئاتر ایینی شوند. برخی هم فکر می کنند اگر بخواهند وارد این مقولات شوند، کار سطحی انجام داده اند در حالی که حقیقتاً همین ماه های محرم و صفر پتانسیل خوبی برای جذب تماشاگر به سمت تئاتر ایینی فراهم می آورد. توجه داشته باشید که در هنر نمایش، تماشاگر ولی نعمت ماست و ما هنرمندان باید علاوه بر آنکه می بایست از این پتانسیل به خوبی بهره برداری کنیم، به عنوان یک هنرمند شیعه و بچه مسلمان باید دین خود را به واقعه عاشورا و دیگر مناسبت ها و وقایع دینی و مذهبی خودمان ادا کنیم.
    * شاید بشود گفت که برخی روشنفکرمآبی ها در عرصه تئاتر باعث شده هنرمندان شاخص این رشته هنری به ویژه در خصوص کارگردانی کمتر به سمت ساخت و عرضه نمایش های ایینی و مذهبی بروند؟

    ـ بله، قبول دارم. متأسفانه روشنفکرزدگی و روشنفکرمآبی به یک آفت جدی در عرصه تئاتر کشورمان تبدیل شده است.

    از سویی همین روشنفکرنماها که همیشه داد و فریاد به راه می اندازند که نباید در کار هنری شعارزده بود و شعار داد، خودشان اتفاقاً بیشتر از بقیه دچار شعارزدگی می شوند.

    نکته دیگری که در این خصوص به ذهنم رسید این است که متأسفانه الان برخی از افراد با تئاتر رفتن پز روشنفکری می دهند که مثلاً من رفته ام نمایش آقای X یا Y را دیده ام. خب که چی؟!

    این فرد که تماشاگر تئاتر نیست، بلکه بیشتر به دنبال پز دادن به دیگران است. وقتی ما می گوییم مردم مخاطب تئاتر هستند، منظورمان توده مردم اعم از کارگر، معلم، کارمند و… است. در کشورهای اروپایی تئاتر برای عموم مردم است و از هنرمندان درجه یک گرفته تا هنرمندان درجه سه همه برای مردم کار می کنند نه برای یک قشر خاص!


    * ایا می توان گفت که فقر نمایشنامه مناسب هم معضل دیگر تئاتر کشورمان ماست؟

    ـ دقیقاً! ما نه تنها در نمایش های ایینی، بلکه در دیگر موضوعات نمایشی هم با فقر نمایش نامه روبه رو هستیم و بالاتر اینکه حتی در سینما و تلویزیون هم این مشکل وجود دارد. به هر حال من معتقدم که باید در زمینه نمایش نامه نویسی هم یک تحول جدی در تئاتر رخ دهد.
    * شما به طور خاص برای حل این مشکل چه پیشنهادی دارید؟

    ـ به نظر من اگر هنرمندان ما باور کنند که می توانند برای جامعه خود خدمت گزار خوبی باشند، قطعاً می توانند با تولید آثار خوب این نقیصه را حل کنند، ولی اگر در این خصوص آن احساس نیاز و باور وجود نداشته باشد، نتیجه اش این می شود که به تئاتر از سر شکم سیری نگاه می کنند و اینکه کار نمایشی برایشان می شود صرفاً یک زنگ تفریح، همین!
    * شما مهم ترین مشکل حال حاضر تئاتر دفاع مقدس را در چه می دانید؟

    ـ تا حدودی مشکل نمایش نامه هم در اینجا وجود دارد، اما مشکل اصلی شاید این باشد که متأسفانه مسئولان هنوز تئاتر دفاع مقدس را آن طور که باید و شاید جدی نگرفته اند وگرنه هنرمندان زیادی هستند که دوست دارند در این عرصه کار کنند؛ هنرمندان جبهه رفته ای که جنگ را می شناسند. مهم این است که باید از آنها و توانشان به درستی استفاده شود و خوشبختانه ما در عرصه تئاتر دفاع مقدس مشکل بازیگری نداریم. نکته قابل ذکر دیگر در این خصوص اینکه آفت جشنواره زدگی اینجا هم بلای جان تئاتر دفاع مقدس شده است. بله، اگر ما معتقد باشیم که جشنواره محل تولید آثار فاخر دفاع مقدس است، این خیلی هم خوب است، اما بحث اینجاست که نگاه جشنواره نباید صرفاً معطوف به بیلان کاری دادن باشد و اینکه باری به هر جهت برنامه ای به روی صحنه برود.

    با این همه من افق پیش روی تئاتر دفاع مقدس را خوب ارزیابی می کنم، اما در هر صورت مسئولان هم باید حمایت جدی خود را داشته باشند.

  • تازه ترین ها
  • پربیننده های هفته
  • پربیننده های ماه
  • X