جدیدترین ها در سایت جدیده
  • اخبار
  • استخدام جدید
  • دینی و مذهبی
  • دنیای تکنولوژی و فناوری
  • اخبار اقتصادی
  • دنیای خودرو
  • خیاطی فراموش شده, شما فراموش نکنید

    مجموعه : اخبار , اخبار اجتماعی

    خیاطی فراموش شده, شما فراموش نکنید

    خیاطی فراموش شده, شما فراموش نکنید

    شاید در حال حاضر کمتر کسی تصور کند که در زمان هایی نه چندان دور، در گوشه و کنار همین شهرهایی که اکنون سر به فلک کشیده اند و مغازه ها و پاساژهای گوناگون تمام مایحتاج مورد نیاز را در اختیار مشتریان قرار می دهند، هر خانواده یک جامعه تولیدی کوچک بود که انواع و اقسام ضروریات را به اقتضا برای خود تولید می کرد.

    در آن زمان ها که اندک حوصله ای بود و گاه و بی گاه فرصتی، زنان خانواده علاوه بر انجام کارهای معمول خود به تهیه و دوخت و دوز لباس اعضای خانواده در کنار کارهای دیگر می پرداختند و چقدر هم با سلیقه.

    هنری که هم اکنون در میان بسیاری از زنان به فراموشی سپرده شده، در گذشته به عنوان یکی از ضروریات زندگی هر خانواده ای به حساب می آمد، اما هم اکنون درصد بسیار کمی از زنان ایرانی قدرت دوختن یک لباس هر چند ساده را دارند و اگر هم داشته باشند، حوصله ی انجام آن نیست.

    هنر خیاطی رشته ای ست که در تولید ناخالص ملی هر کشور نقش مهمی دارد و مانند چیزهای دیگر در حال تکامل است؛ به طوری که هم اکنون کشورهایی مانند چین قسمت اعظمی از درآمد ملی خود را از این طریق به دست می آورند. علاوه بر آن نیاز بشر و جامعه ایجاب می کند تا تعداد کثیری از نیروهای فعال، وقت و توان خویش را به فراگیری و گسترش این حوزه تخصصی و تکنیکی صرف کنند.

    خیاطی فراموش شده, شما فراموش نکنید

    خیاطی پیوند نزدیکی با مقوله لباس دارد. در فرهنگ لغت، مقابل کلمه «لباس» آمده که «پوشش تن» ؛ یعنی لباس برای پوشاندن شکل اصلی بدن و تغییر شکل آن به نحوی زیبا به کار می رود و بنابراین هرچه خیاط ماهرتر باشد، می تواند در پوشاندن تن و نمایاندن آن و محفوظ نگاه داشتن از سرما و گرما و همچنین در حفظ عفت و پرهیزگاری و وقار انسان ها کمک بیشتری کند؛ به شکلی که امروزه بسیاری بر این اعتقادند که لباس هر انسان نشانه شخصیت وجودی اوست، بخصوص آن که هر کس متناسب با سلسله ارزش ها و بینش هایی که به آن معتقد است، لباس بر تن می کند.

    امروزه بسیاری از مردم دیگر به لباس به عنوان یک نیاز اولیه نگاه نمی کنند، بلکه دلبستگی شدیدی به نوع و مدل و جنس آن دارند. با این حال شاید اکنون کمتر کسی وجود داشته باشد که علاقه مند باشد تا خود، لباس موردعلاقه خویش را تهیه کند.

    مریم که تنها 22 سال دارد، مدت دو سال است که به عنوان خیاط مشغول کار است، او در این زمینه می گوید: من همیشه به خیاطی به عنوان یک هنر نگاه کرده ام و علاقه بسیاری هم به آن دارم، بنابراین زمانی که تصمیم به کار کردن گرفتم، این شغل را انتخاب کردم؛ هر چند که اکنون خیاطی کردن، بخصوص در تولیدی ها به عنوان یک شغل مردانه مطرح است. با این حال اعتقاد دارم که این کار علاوه بر درآمدزایی، بسیار لذتبخش است، چون می توانی گام به گام به خلق یک لباس دست بزنی، ضمن آنکه معمولاً لباس هایی که ما می دوزیم به عنوان لباس های شب و میهمانی ست و همین حس شادی بخشی را به انسان می دهد.

    وی اضافه می کند: در عین حال اگر هم تصمیم بگیرم که دیگر به این هنر به عنوان یک حرفه نگاه نکنم، ترجیح می دهم همچنان تمامی مایحتاج خود و خانواده ام را از طریق دست دوز تأمین کنم، زیرا علاوه بر سود اقتصادی که این موضوع دارد، این حسن را دارد که تو خودت در تأمین مایحتاج و پوشاک خانواده ات نقش داشته باشی و این، حس عاطفی اعضای خانواده را افزایش می دهد.

    اما وقتی از دکتر فاطمه جعفر آبادی – روان شناس– می پرسم که چرا زنان تمایل اندکی به انجام کارهایی چون خیاطی دارند، با تعجب می گوید: زن ها هم حق انتخاب دارند و شاید تمایلی به خیاطی به عنوان یک هنر یا یک شغل نداشته باشند.

    وقتی از او می خواهم درباره این موضوع که از لحاظ روان شناختی چگونه می توان علت عدم تمایل زنان به کارهایی از این دست را توجیه کرد توضیح دهد، می گوید: ما در مرحله گذار از جامعه سنتی به سوی جامعه مدرن هستیم. این دوران گذار، تبعات مثبت و منفی بسیاری دارد که در این میان سهم جامعه زنان بسیار بیش از بخش های دیگر است؛ یعنی زن می خواهد به طرق گوناگون خود را از شکل سنتی که در آن گرفتار آمده، رها کند؛ بنابراین خواسته یا ناخواسته سعی می کند الگوهایی را که در گذشته وجود داشته از بین ببرد و در این میان از هنرهایی که به عنوان هنرهای زنانه مطرح بوده، می گریزد.

    وی اضافه می کند: در حال حاضر زنان تمایل اندکی به فراگیری هنرهایی چون خیاطی، قلابدوزی، مکرومه بافی یا حتی آشپزی دارند و بیشتر ترجیح می دهند که خود را با هنرهای مردانه تر یا لااقل عام تری سرگرم کنند و در این میان حتی هنگام یافتن کار به سراغ شغل های مردانه تری می روند. به همین خاطر است که در کلاس مثلاً تعمیرات گوشی تلفن همراه، تعداد داوطلبان زن بیشتری مشاهده می شود تا در کلاس خیاطی و گلدوزی.

    این روان شناس ادامه می دهد: البته همان طور که اشاره کردم این دوران موقت است، اگرچه در دنیای امروز ضرورتی برای فراگیری خیاطی، گلدوزی و … وجود ندارد؛ یعنی صنعتی شدن علاوه بر آنکه از بسیاری از تجملات چون پوشیدن لباس های فاخر و … کاسته، فرصت آن را هم به آدمی نمی دهد. مثلاً امروزه محبوب ترین لباس ها برای اکثر اقشار جامعه لباس جین است که نه قدرت تهیه آن در خانه وجود دارد و نه این لباس ها نیاز به هنرنمایی های ظریف زنانه دارند. گشتن میان این همه تولیدی و خیاط خانه، عطش دوختن یک لباس بعد از مدت ها را در دلم زنده می کند. به خیاط خانه که می روم، زن کوک آخر را که به لباس می زند، سرش را بالا می گیرد و با مهربانی برای اندازه گیری سایزهایم به اتاق مجاور دعوتم می کند. می خواهم سفارش یک مانتو و شلوار قهوه ای را بدهم؛ مثل زمان مدرسه…

  • تازه ترین ها
  • پربیننده های هفته
  • پربیننده های ماه
  • X