جدیدترین ها در سایت جدیده
%d9%81%d8%b1%d9%88%d8%b4%da%af%d8%a7%d9%87-%d8%a7%db%8c%d9%86%d8%aa%d8%b1%d9%86%d8%aa%db%8c-%d8%b4%d8%a7%d8%af-%d8%b4%d8%a7%d8%af-%d8%b4%da%a9%d9%84%d8%a7%d8%aa-%d8%b4%d9%88%da%a9%d8%b1
  • اخبار
  • استخدام جدید
  • دینی و مذهبی
  • دنیای تکنولوژی و فناوری
  • اخبار اقتصادی
  • دنیای خودرو
  • آشنایی با تلسکوپ های شکستی، بازتابی، رادیویی و هابل

    مجموعه : مطالب گوناگون

    تلسکوپ شکستی, تلسکوپ بازتابی, تلسکوپ رادیویی, تلسکوپ هابل

    A side on, studio lit shot of a man using a telescope's eye piece, shot using studio lighting.

    تلسکوپ شکستی (عدسی)
    در ساختار تلسکوپ های شکستی، نور رسیده از اجرام آسمانی از عدسی هایی عبور می کنند. ساده ترین نوع تلسکوپ های شکستی به این صورت است که دو عدسی در دو سرلوله تلسکوپ قرار می گیرد. آن عدسی را که رو به سمت اجرام آسمانی مانند ستاره ها و ماه و … قرار دارد، عدسی شیئی می نامند و عدسی دیگری را که ناظر از آن تصویر را می بیند، چشمی می گویند.
    آشنایی با تلسکوپ های شکستی، بازتابی، رادیویی و هابل
    نور اجرام آسمانی از فاصله بسیار دوری به ما می رسد. به همین دلیل به صورت پرتوهای موازی از عدسی شیئی می گذرد. پرتوها پس از گذر از عدسی شیئی می شکنند و در نقطه ای به نام کانون، متمرکز می شوند. شاید شما هم تجربه کرده باشید که اگر یک عدسی را در مقابل نور خورشید نگه دارید، پرتوهای خورشید را در یک نقطه کانونی می کند. فاصله میان کانون و عدسی شیئی را فاصله کانونی عدسی شیئی تلسکوپ می نامند که برای هر تلسکوپی، اندازه آن مشخص است و قابل تغییر نیست. کار عدسی چشمی، بزرگنمایی تصویر است. در تلسکوپ ها، عدسی چشمی قابل تغییر است و در نتیجه بزرگنمایی تغییر می کند.
    ساخت تلسکوپ های شکستی با محدودیت هایی همراه است. یکی از مهم ترین مشکلات آن ها این است که عدسی های شیئی بزرگ و ضخیم وزن زیادی دارند؛ به همین دلیل عدسی تغییر شکل می یابد و تصویر بدرست کانونی نمی شود. از سوی دیگر، عدسی ها در تصویر خطای رنگی ایجاد می کنند و ساخت عدسی های بزگ و بدون خطای رنگی بسیار پرهزینه است. تصویر پایین، بزرگ ترین تلسکوپ شکستی دنیا را با قطر عدسی یک متر نشان می دهد.

    تلسکوپ های بازتابی
    در تلسکوپ های بازتابی، یک آینه مقعر نور را جمع و در یک نقطه کانونی می کند که آن را آینه اصلی تلسکوپ می نامند. در تلسکوپ های بازتابی، این آینه نقش همان عدسی شیئی را در تلسکوپ های شکستی دارد؛ ولی در انتهای لوله تلسکوپ قرار می گیرد. نور از آینه اصلی به سوی آینه دیگری باز می تابد و از آن جا به عدسی چشمی می رسد. تلسکوپ های بازتابی مختلف، ساختمان های نوری متفاوتی دارند. ساده ترین گونه آنها، تلسکوپ نیوتونی است که نخستین بار نیوتون آن را ابداع کرد. در این گونه، نور از آینه اصلی به یک آینه کوچک تخت می تابد. این آینه در نزدیکی فاصله کانونی آینه اصلی است و نور رسیده از آینه اصلی را به عدسی چشمی که روبه روی آینه تخت قرار دارد، می رساند.
    آشنایی با تلسکوپ های شکستی، بازتابی، رادیویی و هابل
    نوع دیگر تلسکوپ بازتابی، تلسکوپ کاسِگِرین است. در این گونه، به جای آینه تخت دوم، یک آینه محدب قرار دارد که درست روبه روی آینه اصلی است. نور تابیده از آینه اصلی با این آینه محدب برخورد می کند و دوباره به سوی آینه اصلی باز می گردد. در مرکز آینه اصلی، حفره ای وجود دارد که نور بازتابیده از آینه دوم، از آن خارج می شود و به عدسی چشمی می رسد. حسن این تلسکوپ های در این است که طول لوله تلسکوپ بسیار کوتاه است.
    آشنایی با تلسکوپ های شکستی، بازتابی، رادیویی و هابل
    تلسکوپ های عدسی – آینه ای یا کاتادیوپتریک، نوع دیگری از تلسکوپ های بازتابی هستند و در آن ها، هم از آینه و هم از عدسی استفاده می شود. این عدسی به صورت تیغه نازکی است که در دهانه تلسکوپ نصب می شود و خطای کرویت آینه اصلی را تصحیح می کند. قسمت های دیگر این تلسکوپ ها، شبیه تلسکوپ های کاسگرین است.
    آشنایی با تلسکوپ های شکستی، بازتابی، رادیویی و هابل
    بزرگ ترین مزیت تلسکوپ های بازتابی نسبت به شکستی این است که ساختن آینه های بزرگ، آسان تر و کم هزینه تر است. امروزه بزرگ ترین تلسکوپ های دنیا از گونه بازتابی هستند.
    آشنایی با تلسکوپ های شکستی، بازتابی، رادیویی و هابل
    در حال حاضر، تلسکوپ رصدخانه کِک با قطر آینه ۱۰ متر بزرگ ترین تلسکوپ جهان به شمار می آید. اما تلسکوپ های بازتابی معایبی هم دارند. وضوع تصویرشان نسبت به تلسکوپ های شکستی تا حدودی کمتر است. مشکل دیگر این است که پس از چند سال سطح آینه آن ها را باید دوباره اندود کرد. به هر حال امروزه، رصد کنندگان بسته به نیاز رصدی و توان مالی خود از هر دو گونه تلسکوپ های شکستی و بازتابی استفاده می کنند.

    تلسکوپ های رادیویی
    به تلسکوپی که امواج رادیویی را دریافت می کند، تلسکوپ رادیویی می گویند. تلسکوپ رادیویی باید مجهز به ابزاری الکترونیکی باشد تا بتواند کار سلول های حساس چشم ما را انجام دهد. به این چشم مصنوعی، گیرنده رادیویی می گویند. امروزه اخترشناسان، از انواع مختلفی از آنتن های رادیویی استفاده می کنند. ساده ترین آن ها، آنتن نیم موج دو قطبی است که آنتن تلویزیون، نمونه ساده ای از این نوع آنتن هاست. چون ماهیت امواج نورانی و رادیویی یکسان است، تلسکوپ های رادیویی از جهاتی شبیه تلسکوپ های نوری بازتابی هستند. در تلسکوپ های رادیویی هم مهم ترین بخش، آینه اصلی آن است که به آن بشقاب می گویند. بشقاب مانند آینه در تلسکوپ های نوری است. با این تفاوت که امواج رادیویی را در نقطه ای به نام کانون متمرکز می کند. در کانون تلسکوپ رادیویی به جای عدسی چشمی، یک چشم الکترونیکی وجود دارد.
    بزرگ بودن بشقاب آنتن رادیویی دو خاصیت مهم دارد:
    • اول اینکه توان جمع آوری امواج و آشکارسازی منابع کم نور رادیویی را افزایش می دهد.
    • دوم توان تفکیک را افزایش می دهد.
    تلسکوپ های رادیویی، با امواج نوری با طول موج بلند سروکار دارند. به همین دلیل نیاز نیست که سطح بشقاب مقعر آن ها در حد آینه تلسکوپ های بازتابی صیقلی باشد. به همین دلیل ساخت تلسکوپ های رادیویی کم هزینه تر است و ساخت بشقاب های بسیار بزرگ نیز ممکن است. به عنوان مقایسه، آینه بزرگ ترین تلسکوپ نوری دنیا 10 متر قطر دارد؛ ولی قطر بشقاب تلسکوپ های رادیویی به 305 متر هم می رسد.
    با ابزارهای نجومی بیشتر آشنا شوید
    در مقابل این ویژگی مهم امواج رادیویی، تلسکوپ های رادیویی یک عیب بزرگ دارند و آن، کم بودن توان تفکیک آن هاست. توان تفکیک تلسکوپ های رادیویی تک بشقابی بسیار کم است. برای مثال، با بزرگ ترین آنتن تک بشقابی جهان، حتی دریاهای ماه را هم نمی توان به خوبی تشخیص داد. به همین دلیل اخترشناسان برای به دست آوردن تان تفیکی بیشتر از روش تداخل سنجی استفاده می کنند.در این روش، به جای استفاده از یک آنتن، از مجموعه ای از تلسکوپ ها رادیویی استفاده می شود.
    آشنایی با تلسکوپ های شکستی، بازتابی، رادیویی و هابل
    ممکن است طول وسایل به کار رفته در این مجموعه به چند هزار کیلومتر یا حتی قطر زمین برسد! اخترشناسان رادیویی با روش تداخل سنجی به توان تفکیکی بیشتری نسبت به تلسکوپ های نوری دست می یابند.
    امروزه، بررسی اجرام آسمانی با استفاده از تلسکوپ های رادیویی بسیار اهمیت دارد. برای مثال، غبار میان ستاره ای، نورمرئی ستاره ها و اجرام دیگر را جذب می کند؛ ولی امواج رادیویی تابیده از آن ها جذب نمی شود. به همین دلیل با بررسی اجرام در طول موچ رادیویی، اطلاعات ارزشمند و جالب توجهی درباره آن ها به دست می آید.

    تلسکوپ فضایی هابل
    اخترشناسان حتی پیش از آغاز عصر فضا، این رویا را در سر داشتند که تلسکوپی را در مداری به دور زمین قرار دهند؛ زیرا تلسکوپ در بیرون از جو، بهتر از هر ابزاری در سطح زمین می تواند اعماق کیهان را رصد کند. این رویا در آغاز سال 1369 هجری شمسی به واقعیت پیوست و یک شاتل فضایی توانست تلسکوپ 1.5 میلیارد دلاری هابل را در مداری به دور زمین قرار داد. تلسکوپ هابل از گونه بازتابی کاسگرین است و آینه اصلی آن 2.4 متر قطر دارد. این تلسکوپ با راینه از زمین کنترل می شود و نسبت به تلسکوپ های زمینی چند مزیت عمده دارد. توان تفکیک آن نسبت به تلسکوپ های زمینی بیشتر است. همچنین به بخش فرابنفش و فروسرخ طیف نور نیز حساس است.
    آشنایی با تلسکوپ های شکستی، بازتابی، رادیویی و هابل
    حدود دو ماه پس از پرتاب، مشخص شد که آینه اصلی هابل خطای کروی دارد و نور را با دقت مورد نظر کانونی نمی کند. سرانجام با بررسی های بسیار اخترشناسان تصمیم گرفتند که با کار گذاشتن ابزارهایی در تلسکوپ، خطای کرویت آن را تصحیح کنند. در آذر ۱۳۷۲ ه.ش چندین فضانورد کارآزموده تلسکوپ فضایی هابل را تعمیر کردند. البته اخترشناسان از سال ۱۳۶۹ ه.ش تا ۱۳۷۲ ه.ش نیز از هابل استفاده می کردند و خطا کرویت آن با رایانه تاحدودی تصحیح می شد، اما پس ا تعمیر، کیفیت تصاویر ارسالی هابل بسیار بهتر شده است. اخترشناسان با به کار گیری هابل، ساختارهای سطحی سیارات تا کهکشان های دوردست را رصد می کنند. تصاویر دقیق هابل، دانش ما را درباره بسیاری از زمینه های نجوم تغییر داده است.
    امروزه، تلسکوپ های پیشرفته دنیا با استفاده از رایانه های دقیقی کنترل می شوند و عمدتا با استفاده از فیلم های عکاسی یا تراشه های رایانه ای از اجرام آسمانی عکس برداری می کنند. شاید به ندرت منجمان حرفه ای با چشم خود پشت تلسکوپ به رصد بپردازند.
    %d9%81%d8%b1%d9%88%d8%b4%da%af%d8%a7%d9%87-%d8%a7%db%8c%d9%86%d8%aa%d8%b1%d9%86%d8%aa%db%8c-%d8%b4%d8%a7%d8%af-%d8%b4%d8%a7%d8%af
  • تازه ترین ها
  • پربیننده های هفته
  • پربیننده های ماه
  • X